RÜVEYDA

bu şiiri gerçekten çok seviyorum.Tıpkı yazarın diğer şiirleri gibi......... fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına bir güvercin uçurup kıtalar arasından çağırdın beni geçerek birer birer sürgün kanyonlarını derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı yıkarak yalnızlığa kurduğum sarayımı yetim çığlıklarımı duyurmak üzere sana koşup geldim; iliştir beni memnu bahtına adını söylemek istemiyorum her hecesi amansız bir kor dudaklarımda her harfine yıllardır şimşeklerle yarıştım zindanlara karıştım, ölümlerle tanıştım adını söylemek istemiyorum Rüveyda dediğim zaman anla ki, senin için yürüyor kelimeler çığlığımın atardamarlarından hangi yıldızdır bilmem, gözlerin kayar da üzerime Rüveyda önce tuhaf bir deprem yayılır bedenime sonra açılır önümde ıstırab vadileri silik renkleriyle adımlarıma çözülmeye yüz tutan bir mazi mühürlenir hayalin bittiği menfeze doğru alaca bir at koşar içimde zamansız, mekansız nefese doğru uslanmaz bir yürek taşıdığıma dair yaygın bir kanaat dolaşır aynalarda oysa Rüveyda baştan başa ben kevser akan, gül kokan bir kalbin filiziyim kitaplara sürdüğüm kapkara lekelerden bir anlatsam nasıl utandığımı bir doğrulsam eğrildiğim yerden ağarır tanyeri nilüferlerin alaca bir at koşar içimde ezer toynaklarıyla anılarımı sular köpürmemeliydi Rüveyda kırılmamalıydı ıslak dalları hasret selvilerinin ben zehire alışkınım, şerbete değil rüyalar nefret eder avare duruşumdan kabuslar çekerek ancak derdimi yeryüzünde sen gün boyu simsiyah bir ufukla beraber ben her gece bir mehdi türküsüyle çilekeş yargılamak için zeval kayıtlarını inkilap bekliyorum hangi umut çiçeğidir bilmem, ellerin uzanır da gönlüme Rüveyda derinden bir ok saplanır bağrıma beynimi çağıran bir sese doğru alaca bir at koşar içimde zamansız, mekansız nefese doğru varlığın cinayettir memleketimde işlenen akıtır kanını asil pehlivanların yokluğun sükunettir kuşatır evrenimi varlığın ve yokluğun ölümüdür baharın artık eskisi gibi bakamıyorsun göklerinde bir belkıs otururdu Rüveyda binlerce gökkuşağı olurdu kirpiklerin güneş bir ane gibi dururdu başucunda artık dokunamıyor kakülün bulutlara karalara bürünmüş saçlarında dolunay

NURULLAH GENÇ

patlıcan cumartesisi

patlıcanı gerçekten çok severim ama farkettim ki uzun zaman olmuş patlıcanlı bişeyler yemeyeli.Bugün bu hasreti bitirmek için öğle yemeğine közlenmiş patlıcan salatası şöyle bol sulu (ki bu eşimin tercihi) ve akşam yemeği için güveç yaptım. Uzun zaman sonra şükür ki bu memlekette de güneş yüzünü gösterdi. O yüzden öğle yemeğini çok hafif yedik. Patlıcan salatası, ayran ve kavun. Ama akşam yemeği için güveci tercih ettim.tam olarak hangi ülkeye ait bilmiyorum ama burda güvece benzer toprak bir kap almıştık.Kapağı biraz sihirbaz şapkasına benziyor ama yemekleri gerçekten çok leziz oluyor. Yanında biraz da pilav mis gibi bir akşam yemeği oldu. Kemikli etleri sulandırmadan yüksek ateşte biraz çevirdim.Kırmızılığı gitmeye başlayınca yemeklik doğranmış soğanları ekledim. Bir iki karıştırdıktan sonra patlıcan, patates ve biberi ekledim.Üzerine yemeklik doğranmış domatesleri ekledim. Üzerine çok az sıcak su ekleyip kapağını kapattım.Kısık ateşte yavaş yavaş pişirdim.İndirmeye yakın tuzunu baharatını ekledim.

tatil

bugün eşim de ben de öğleden sonrası için izin aldık ve biraz gezdik.Alışveriş yaptık.Eve gelince ben ebru yaptım.aslında uzun zamandır evde ebru yapmadığım için boya ayarlarımı falan kontrol edememiştim. Dün gece kitreyi aceleyle hazırlayıp dolaba koydum sabah gezmeye giderken de dışarı çıkardım.Ama aceleden biraz fazla sulu kitre hazırlamışım.Bu yüzden çiçek ebrularım istenilen ayarda olmadı ama ben yine de vakit bulmuşken resimlerini çekip bloguma koymak istedim.Ebru konusunda kendimi bildim bileli hasretim vardı.Ankara'da bir kursa başlamıştım ama 1 ay bile gidemedim sonra da kısmet olmadı.Ama 3 ay öncesinde bir kurs bulduk ve gitmeye başladım.kurs için her cumartesi Rotterdam' a gitmek zor oluyor ama değer doğrusu.Acemice yaptığım ebrularımdan bazıları....Gerçek bir ebru üstadı olmak dileği ile......

tatil

uzun zaman sonra yeni evimizde yeniden

uzun zaman sonra nihayet bloguma bişeyler ekleyebileceğim. yenı eve taşındık. İnternete bağlanmamız baya bir vakit aldı. dolayısı ile uzun süre oldu yazmayalı. tabiki takip eden dostlarımız merakla bekliyorlar.bu sürede pek çok güzel yaşadık.kısa notlarla bahsedip bundan sonra bir terslik olmazsa en az haftada bir birşeyler eklemeye çalışacağım. işte geçen 1.5 aydan bazı notlar 29 Nisan sevgili Kraliçe(miz) in doğum günü.Kraliçe gününde tatildi ve herkes sokakta evlerinde artık kullanmadıkları eşyaları satmak için standlar kurdu. Eşya olarak aklınıza gelebilecek herşey vardı.Kullanılmış çorap bile vardı. bir günlüğüne de olsa ben de kraliçe tacı takmanın zevkini yaşamak istedim. Ama soğuk hava, yorulmama rağmen hala yürümek zorunda olmam ve başımdaki tacın plastik olması beni hayal aleminden söküp aldı. yeni evimizin minicik bir bahçesi var. Biz de biraz tohum alıp bahçemizin köşesinde bir saksıya ekdik. Aslında çiçek tohumu aramıştım ama bulamadım. Burda çiçek gerçekten çok fazla ama galiba biz tohum bulma zamanını kaçırdık. biz de bir saksıda çiçek aldık.Daha yeni çiçek açmaya başladı.Henüz resmini çekmedim ama en kısa zamanda çekip eklemek istiyorum. eşim saksının bir ucuna turp ortasına yeşil soğan ve diğer ucuna da tere ekdi. Ama sonra o kadar çok yağmur yağdı ki tere ve soğanın yeni yeni biten filizlerini baya zedeledi. Terelerimiz ise iki haftadır taze taze salatalarımızı tatlandırıyor. Tere ve soğanlarımız da bütün filizlerinin sert rüzgarlarla ve günlerce bitmek bilmeyen yağmurla kırılmasına rağmen yeniden filizlenmeyi başardılar. Yani bizim ektiklerimiz sadece bizim yorgunluğumuzu almakla kalmıyor, aynı zamanda yaşanan herşeye rağmen tekrar filizlenebilmeyi öğretiyorlar.